راهبردهای مدیریت هوشمند و توسعه 3115-9052 2 پیاپی 3 2024 04 05 Social Sustainability in Smart Cities: Interdisciplinary Perspectives پایداری اجتماعی در شهرهای هوشمند: چشم‌اندازهای بین‌رشته‌ای 1 11 EN الهام رضوانی گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران Journal Article 2024 01 28 <p><strong>Objective:</strong> This study aimed to explore the dimensions, components, and interdisciplinary perspectives of social sustainability in smart cities, focusing on the interaction between technology, people, and urban governance.</p> <p><strong>Methods and Materials:</strong> This research adopted a qualitative design based on a systematic literature review. Twelve peer-reviewed academic articles were selected from Scopus, Web of Science, and Google Scholar databases. Data were analyzed using qualitative content analysis through Nvivo version 14 software. The coding process (open, axial, and selective) was conducted until theoretical saturation was achieved, enabling the extraction of core themes and categories.</p> <p><strong>Findings:</strong> The results revealed three main themes: (1) governance and social participation, (2) social capital and quality of urban life, and (3) technological innovation and long-term sustainability. Findings indicated that data transparency, digital justice, and citizen engagement are crucial for building trust and social cohesion. Moreover, emerging technologies such as artificial intelligence and the Internet of Things contribute to social sustainability only when applied within ethical and inclusive policy frameworks.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> Social sustainability in smart cities emerges from the balance between technology, humanity, and governance. Urban development can only be sustainable when technological innovation serves social justice, data ethics, and civic participation. The findings provide a conceptual and policy-oriented foundation for developing human-centered and inclusive smart governance systems.</p> <p><strong>هدف: </strong>هدف این پژوهش، بررسی ابعاد، مؤلفه‌ها و چشم‌اندازهای بین‌رشته‌ای پایداری اجتماعی در شهرهای هوشمند با تأکید بر تعامل میان فناوری، انسان و حکمرانی شهری است.</p> <p><strong>روش‌ها و مواد:</strong> این پژوهش از نوع کیفی و مبتنی بر مرور نظام‌مند متون علمی است. در مرحله گردآوری داده‌ها، از ۱۲ مقاله علمی معتبر منتشرشده در پایگاه‌های Scopus، Web of Science و Google Scholar استفاده شد. داده‌ها با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و نرم‌افزار Nvivo نسخه 14 تحلیل گردیدند. فرایند تحلیل تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت و کدگذاری باز، محوری و انتخابی برای استخراج مضامین اصلی به کار رفت.</p> <p><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج نشان داد که پایداری اجتماعی در شهرهای هوشمند در سه محور اصلی قابل تبیین است: حکمرانی و مشارکت اجتماعی، سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی شهری، و نوآوری فناورانه و پایداری بلندمدت. یافته‌ها بیانگر آن است که شفافیت داده‌ها، عدالت دیجیتال، و مشارکت شهروندی دیجیتال نقش تعیین‌کننده‌ای در تقویت اعتماد و انسجام اجتماعی دارند. همچنین، فناوری‌های نوین مانند اینترنت اشیا و هوش مصنوعی زمانی به پایداری اجتماعی منجر می‌شوند که در چارچوب سیاست‌ها و ارزش‌های اخلاقی به کار روند.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری:</strong> پایداری اجتماعی در شهرهای هوشمند حاصل توازن میان فناوری، انسان و حکمرانی است. توسعه شهری زمانی می‌تواند پایدار و انسانی باشد که نوآوری فناورانه در خدمت عدالت اجتماعی، اخلاق داده و مشارکت عمومی قرار گیرد. یافته‌های این پژوهش می‌تواند مبنایی برای تدوین سیاست‌های شهری و طراحی نظام‌های حکمرانی هوشمند با رویکردی انسان‌محور و فراگیر فراهم سازد.</p> https://www.jimds.com/index.php/jimds/article/download/5/5