راهبردهای مدیریت هوشمند و توسعه 3115-9052 2 پیاپی 6 2025 01 06 Interaction Between Digital Governance and Environmental Justice تعامل بین حاکمیت دیجیتال و عدالت زیست‌محیطی 1 11 FA ندا جلالی گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران محمدرضا سلطانی گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران فاطمه نظری گروه مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2024 10 27 <p><strong>Objective:</strong> This study aims to conceptualize and analyze the interaction between digital governance and environmental justice through a systematic qualitative review.</p> <p><strong>Methods and Materials:</strong> This qualitative review employed a descriptive–analytical design using NVivo version 14 for data management. Data were collected through a systematic literature review of 12 peer-reviewed articles published between 2020 and 2025 in databases such as Scopus, Web of Science, Springer, and ScienceDirect. Thematic analysis was conducted through open, axial, and selective coding to identify key categories and relationships among concepts. Data collection continued until theoretical saturation was reached.</p> <p><strong>Findings:</strong> The thematic analysis revealed three major categories: (1) digital governance infrastructures including data-driven policymaking, cybersecurity, and legal frameworks; (2) digital environmental justice encompassing equitable resource distribution, informational justice, and civic participation; and (3) the synergy between digital governance and environmental justice emphasizing the reciprocal role of technology, ethics, and policy in sustainability. The findings indicated that technologies such as IoT, big data, and blockchain can promote environmental equity when implemented transparently and ethically.</p> <p><strong>Conclusion:</strong> The study concludes that achieving environmental justice in the digital era requires transparent technological infrastructures, equitable data governance, and participatory digital systems. Digital governance contributes to sustainability only when justice, accountability, and ethics are embedded within technological frameworks. This synergy provides the foundation for a new paradigm of justice-oriented digital governance to guide future policy development.</p> <p><strong>هدف: </strong>هدف پژوهش حاضر، تبیین تعامل مفهومی و ساختاری میان حاکمیت دیجیتال و عدالت زیست‌محیطی با رویکردی نظام‌مند و تحلیلی است.</p> <p><strong>روش‌ها و مواد:</strong> این پژوهش از نوع مطالعات مروری کیفی است که با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با بهره‌گیری از نرم‌افزار NVivo نسخه 14 انجام شد. داده‌ها از طریق مرور نظام‌مند ۱۲ مقاله علمی منتشرشده در پایگاه‌های معتبر بین‌المللی (Scopus، Web of Science، Springer و ScienceDirect) در بازه سال‌های 2020 تا 2025 گردآوری شدند. تحلیل داده‌ها شامل کدگذاری باز، محوری و انتخابی بود تا مضامین اصلی و روابط میان مفاهیم شناسایی گردد. فرایند گردآوری داده‌ها تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت.</p> <p><strong>یافته‌ها:</strong> نتایج تحلیل مضمون سه مقوله اصلی را آشکار ساخت: (1) زیرساخت‌های حاکمیت دیجیتال شامل سیاست‌گذاری داده‌محور، امنیت سایبری و چارچوب‌های قانونی؛ (2) عدالت زیست‌محیطی در بستر دیجیتال شامل عدالت در توزیع منابع، عدالت اطلاعاتی، و مشارکت مردمی؛ و (3) هم‌افزایی میان حاکمیت دیجیتال و عدالت زیست‌محیطی که بیانگر ارتباط دوسویه فناوری، سیاست و اخلاق در تحقق پایداری است. یافته‌ها نشان دادند که فناوری‌های نوین مانند اینترنت اشیا، کلان‌داده و بلاک‌چین، در صورت استفاده شفاف و اخلاق‌مدار، می‌توانند عدالت زیست‌محیطی را تقویت کنند.</p> <p><strong>نتیجه‌گیری:</strong> مطالعه حاضر نشان می‌دهد که تحقق عدالت زیست‌محیطی در عصر دیجیتال نیازمند ایجاد زیرساخت‌های فناورانه شفاف، سیاست‌های داده‌محور عادلانه و نظام‌های مشارکتی شهروندی است. حاکمیت دیجیتال زمانی به پایداری منجر می‌شود که اصول عدالت، اخلاق و پاسخگویی در بطن ساختارهای فناورانه نهادینه گردد. این هم‌افزایی می‌تواند الگوی جدیدی از «حکمرانی دیجیتال عدالت‌محور» را برای سیاست‌گذاری‌های آینده فراهم سازد.</p> https://www.jimds.com/index.php/jimds/article/download/35/35